Kurt Wenner - mistrz kredy i malarstwa ulicznego. Niestety wraz z deszczem znikają te wspaniałe dzieła. Inspiracje czerpie z malarstwa renesansowego.
poniedziałek, 14 lutego 2011
piątek, 11 lutego 2011
WorldPress Photo 2011 - galeria zwycięzców
Ogłoszono wyniki konkursu WorldPress Photo 2011 - zwyciężyło zdjęcie Jodie Bieber z RPA.
Nagrodzone zdjęcie przedstawia 18-letnią Afgankę, Bibi Aisha, z prownicji Oruzgan. Mąż odciął jej uszy i nos. Obecnie Bibi mieszka w USA gdzie jej warz została poddana rekonstrukcji.
Pozostałych zwycięzców można zobaczyć pod linkiem WorldPress Photo 2011
Nagrodzone zdjęcie przedstawia 18-letnią Afgankę, Bibi Aisha, z prownicji Oruzgan. Mąż odciął jej uszy i nos. Obecnie Bibi mieszka w USA gdzie jej warz została poddana rekonstrukcji.
Pozostałych zwycięzców można zobaczyć pod linkiem WorldPress Photo 2011
wtorek, 8 lutego 2011
fotele, siedziska, krzesła
Loopita by designer Victor Aleman; siedzisko wykonane jest z jednego kawałka czerwonego dębu i pokryte gęstą pianką aby przyjemnie się siedziało. Jedna pętla, to jedno siedzisko, które można łączyć.
Meltdown by designer Tom Price; jego fotele, krzesła są jak rzeźby, jak dzieła sztuki i z tego względu wiele galerii kupuje jego prace na wystawy. Tom Price swoje małe dzieła wykonuje głónie z tworzyw sztucznych. Pierwszy fotel wykonany jest z rur instalacyjnych; drugi wykonany jest z lin polipropylenowych.
sobota, 5 lutego 2011
Motyw samotności w obrazach Edwarda Hoppera
Jedynie samotność jest w życiu człowieka stanem graniczącym z absolutnym spokojem wewnętrznym,z odzyskaniem indywidualności. Tylko w pochłaniającej wszystko pustce samotności,w ciemnościach zacierających kontury świata zewnętrznego można odczuć, że się jest sobą aż do granic zwątpienia, które uprzytamnia nagle własną nicość w rosnącym przeraźliwie ogromie wszechświata.
— Gustaw Herling-Grudziński
Inny świat
— Gustaw Herling-Grudziński
Inny świat
Edward Hopper (ur.1906, zm. 1967) jest najważniejszym artystą XX wieku malarstwa amerykańskiego. Na jego obrazach możemy zazwyczaj zobaczyć zwykłe, codzienne życie amerykańskich miast i ich mieszkańców tzw. przedstawicieli klasy średniej. Tłem obrazów są bary, tanie motele, teatry, miejsca pracy. W takich okolicznościach, Hopper, malował ludzi zanużonych w swojej samotności, czekających, obojętnych, kontemplujących i rozważających jakieś życiowe decyzje. Patrząc na te dzieła wydaje się, że otoczenie ma znaczenie drugoplanowe; wyraz temu może oddawać ciemniejsze tło, pozbawione światła. Natomiast postaci opływają w świetle, być może autor w ten sposób chciał podkreślić to co najważniejsze czyli człowieka i jego emocje, przekazując odbiorcom w domyśle, "a reszta jest nieważna".
Sztuka opakowania
Ruszyła V. edycja Konkursu na najlepsze opakowanie roku – ART OF PACKAGING.
Już od pięciu lat szukamy pereł wśród opakowań – zaskakujących formą, konstrukcją; urzekających pomysłem i wykonaniem; genialnych i funkcjonalnych; artystycznie przyziemnych, innowacyjnych i przyjemnych w użytkowaniu.
Zgłoś swoje opakowanie!
Konkurs ma dwie edycje: ART OF PACKAGING - Debiuty (edycja dla studentów i absolwentów szkół i uczelni związanych głównie z projektowaniem i produkcją opakowań) oraz ART OF PACKAGING - Professional (edycja dla profesjonalistów: projektantów, agencji, drukarni, firm produkujących opakowania oraz firm będących odbiorcami/właścicielami opakowań). Zgłoszenia do obu edycji Konkursu przyjmowane są w kilku kategoriach; pomiędzy nimi jest kategoria specjalna - Opakowanie Z SZUFLADY (już nie Debiut ale jeszcze nie Professional; opakowanie – jego projekt lub prototyp – stworzone przez profesjonalistów, które z jakichkolwiek względów nie ujrzało jeszcze światła rynkowego, czyli nie zostało wdrożone do produkcji). Szczegóły na temat Konkursu - regulamin i ankieta zgłoszeniowa znajdują się na stronie: www.artofpackaging.pl.
----
Powyższy konkurs zapinspirował mnie do pokazania Wam różnych opakowań "dizajnerów" z całego świata. Podobno "nie szata zdobi..." ale w dzisiejszym świecie panuje zasada, to co ładnie opakowane, to dobrze sprzedane.
Opakowanie na biżuterię by Gerlinde Gruber
Opakowanie składa się z sześciu identycznych drewnianych kostek. Skórzana obręcz pozwala na otwarcie pudełka.
Czas na kawę, torba i kubki by Studio43
Butelka Malibu by Seb NIARK1 FERAUT
Soczki w kartoniku by Yunyeen Yong
Worki na śmieci by http://lookslikegooddesign.com
Puszki na herbatę by Williamson Teas
Już od pięciu lat szukamy pereł wśród opakowań – zaskakujących formą, konstrukcją; urzekających pomysłem i wykonaniem; genialnych i funkcjonalnych; artystycznie przyziemnych, innowacyjnych i przyjemnych w użytkowaniu.
Zgłoś swoje opakowanie!
Konkurs ma dwie edycje: ART OF PACKAGING - Debiuty (edycja dla studentów i absolwentów szkół i uczelni związanych głównie z projektowaniem i produkcją opakowań) oraz ART OF PACKAGING - Professional (edycja dla profesjonalistów: projektantów, agencji, drukarni, firm produkujących opakowania oraz firm będących odbiorcami/właścicielami opakowań). Zgłoszenia do obu edycji Konkursu przyjmowane są w kilku kategoriach; pomiędzy nimi jest kategoria specjalna - Opakowanie Z SZUFLADY (już nie Debiut ale jeszcze nie Professional; opakowanie – jego projekt lub prototyp – stworzone przez profesjonalistów, które z jakichkolwiek względów nie ujrzało jeszcze światła rynkowego, czyli nie zostało wdrożone do produkcji). Szczegóły na temat Konkursu - regulamin i ankieta zgłoszeniowa znajdują się na stronie: www.artofpackaging.pl.
----
Powyższy konkurs zapinspirował mnie do pokazania Wam różnych opakowań "dizajnerów" z całego świata. Podobno "nie szata zdobi..." ale w dzisiejszym świecie panuje zasada, to co ładnie opakowane, to dobrze sprzedane.
Opakowanie na biżuterię by Gerlinde Gruber
Opakowanie składa się z sześciu identycznych drewnianych kostek. Skórzana obręcz pozwala na otwarcie pudełka.
Czas na kawę, torba i kubki by Studio43
Butelka Malibu by Seb NIARK1 FERAUT
Soczki w kartoniku by Yunyeen Yong
Worki na śmieci by http://lookslikegooddesign.com
Puszki na herbatę by Williamson Teas
czwartek, 3 lutego 2011
koniku, galopem na scenę czyli dadaizm
(...) Słowo "dada" wyraża najbardziej prymitywny stosunek do otaczającej rzeczywistości; wraz z dadaizmem dochodzi do głosu nowa rzeczywistość. Życie przedstawia się jako równoczesna plątanina dźwięków, barw i rytmów duchowych, którą z dnia powszedniego i w całym brutalnym realizmie wiernie przejmuje sztuka dadaistyczna ze wszystkimi sensacyjnymi wybuchami oraz rozgorączkowaniem swej zuchwałej psyche. (...), Manifest dadaistyczny, 1918
W magazynie "Der Dada" z 1919 r., który ukazywał się w Berlinie, zadano pytanie czytelnikom: "Czym jest dada?" Odpowiedzi mogły być prawdopodobne lub absurdalne, np.sztuka, rower, agencja, kultura itd. Powstało zatem pytanie: "a może to nie znaczyć nic, czyli wszystko"? NIC nie znaczące stwierdzenie najbardziej oddaje prawidzy sens dada. Pochodzenie słowa dada, jako ruchu artystyczno-literackiego w sztuce XX -wieku, nie jest do końca znane i ma kilka wersji. Poza tym, nazwa żadnego innego ruchu nie wzbudza tylu emocji i wątpliwości, co narodziny terminu "dada".Jedne źródła podają, iż dadaizm miał się wziąć ze słownika niemiecko-francuskiego, z którego na chybił trafił , wybrali Hugo Ball i Richard Huelsenbeck . Huelsenbeck miał powiedzieć "Weźmy słowo dada – powiedziałem – ono jest jakby stworzone dla naszych celów. Pierwszy dźwięk dziecka wyraża to, co prymitywne, zaczynanie od zera, nowe w naszej sztuce". [1] We Francji dzieci mówią dada na konia lub zabawkę. Dadaiści potwierdzali daną wersję pochodzenia "dada", a następnie ją obalali.
"dada jest jak twoje nadzieje: niczym
jak twój raj: niczym
jak twoi idole: niczym
jak twoi bohaterowie: niczym
jak twoi artyści: niczym
jak twoje religie: niczym"
Francis Picabia
Rysunek, Francis Picabia, Ruch dada, 1919 r.
Rysunek przedstawia baterie w maszynie czasowej z wyłącznikiem czasowym. Na bateriach widzimy nazwiska artystów, takich jak: Cezanne, Picasso, Braque, Matisse, Renoir oraz napis "Ruch dada". Picabia na tarczy umieścił nazwiska dadaistów: Arp, Tzara, Douchamp. Dzieło sugeruje, że w pewnym i odpowiednim momencie wyłącznik uwloni przepływ prądu, który dojdzie do elementu oznaczonego jako "391", który stanowi aluzję do czaspisma Stieglitza "291". "391" to część dzwonka,, który ma obudzić mieszkańców wielkich metropolii i otworzyć ich na dadaizm.
"sztuka nie ma nic wspólnego ze smakiem. sztuka nie jest po to, by ją smakować"
Max Ernst
Relief, malowane drewno i druty,Max Ernst, Owoc długich doświaczeń
Dzieło przedstawia nieznany przemysłowy krajobraz, który został stworzony z odpadów powojennej rzeczywistości. Na reliefie możemy zauważyć komin, budynki, konstelacje, przeciwne bieguny.
c.d.n
----
[1]R. Huelsenbeck, Dada Lives!, 1936 [w:] Dada painters and poets, New York 1951, s. 280. Za: Kierunki i tendencje sztuki nowoczesnej, Warszawa 1980, s. 182-183.
W magazynie "Der Dada" z 1919 r., który ukazywał się w Berlinie, zadano pytanie czytelnikom: "Czym jest dada?" Odpowiedzi mogły być prawdopodobne lub absurdalne, np.sztuka, rower, agencja, kultura itd. Powstało zatem pytanie: "a może to nie znaczyć nic, czyli wszystko"? NIC nie znaczące stwierdzenie najbardziej oddaje prawidzy sens dada. Pochodzenie słowa dada, jako ruchu artystyczno-literackiego w sztuce XX -wieku, nie jest do końca znane i ma kilka wersji. Poza tym, nazwa żadnego innego ruchu nie wzbudza tylu emocji i wątpliwości, co narodziny terminu "dada".Jedne źródła podają, iż dadaizm miał się wziąć ze słownika niemiecko-francuskiego, z którego na chybił trafił , wybrali Hugo Ball i Richard Huelsenbeck . Huelsenbeck miał powiedzieć "Weźmy słowo dada – powiedziałem – ono jest jakby stworzone dla naszych celów. Pierwszy dźwięk dziecka wyraża to, co prymitywne, zaczynanie od zera, nowe w naszej sztuce". [1] We Francji dzieci mówią dada na konia lub zabawkę. Dadaiści potwierdzali daną wersję pochodzenia "dada", a następnie ją obalali.
"dada jest jak twoje nadzieje: niczym
jak twój raj: niczym
jak twoi idole: niczym
jak twoi bohaterowie: niczym
jak twoi artyści: niczym
jak twoje religie: niczym"
Francis Picabia
Rysunek, Francis Picabia, Ruch dada, 1919 r.
Rysunek przedstawia baterie w maszynie czasowej z wyłącznikiem czasowym. Na bateriach widzimy nazwiska artystów, takich jak: Cezanne, Picasso, Braque, Matisse, Renoir oraz napis "Ruch dada". Picabia na tarczy umieścił nazwiska dadaistów: Arp, Tzara, Douchamp. Dzieło sugeruje, że w pewnym i odpowiednim momencie wyłącznik uwloni przepływ prądu, który dojdzie do elementu oznaczonego jako "391", który stanowi aluzję do czaspisma Stieglitza "291". "391" to część dzwonka,, który ma obudzić mieszkańców wielkich metropolii i otworzyć ich na dadaizm.
"sztuka nie ma nic wspólnego ze smakiem. sztuka nie jest po to, by ją smakować"
Max Ernst
Relief, malowane drewno i druty,Max Ernst, Owoc długich doświaczeń
Dzieło przedstawia nieznany przemysłowy krajobraz, który został stworzony z odpadów powojennej rzeczywistości. Na reliefie możemy zauważyć komin, budynki, konstelacje, przeciwne bieguny.
c.d.n
----
[1]R. Huelsenbeck, Dada Lives!, 1936 [w:] Dada painters and poets, New York 1951, s. 280. Za: Kierunki i tendencje sztuki nowoczesnej, Warszawa 1980, s. 182-183.
poniedziałek, 31 stycznia 2011
Collage /kolaż/
Collage (fr. coller - klej) - technika artystyczna polegająca na łączeniu ze sobą różnych elementów: kawałków gazet, materiału, tworzyw, tkanin, fotografii, drobnych przedmiotów. Są one naklejane na papier lub płótno i łączone gwaszem, farbą olejną. Jako pierwsi collage zastosowali Picasso i Braque, którzy byli założycielami kierunku w sztuce zwanego kubizmem. Jedną z innowacji kubizmu było użycie fragmentarycznie pociętych form, wprowadzenie liter, piasku pomieszanego z farbą. W technice collag`u tworzyli również Max Ernst, Joseph Cornell.
PABLO PICASSO
GEORGES BRAQUE
MAX ERNST
JOSEPH CORNELL
PABLO PICASSO
GEORGES BRAQUE
MAX ERNST
JOSEPH CORNELL
Subskrybuj:
Posty (Atom)
